한국   대만   중국   일본 
Andreo Svorad - Vikipedio Saltu al enhavo

Andreo Svorad

El Vikipedio, la libera enciklopedio
Sankta
Andreo Svorad
Persona informo
Naski?o 980
en Pollando
Morto 11-an de junio 1034 ( 1034-06-11 )
en Skalka apud Trencin
Religio katolika eklezio vd
?tataneco Hungario Redakti la valoron en Wikidata vd
Profesio
Okupo katolika sacerdoto
ermito
mona?o Redakti la valoron en Wikidata vd
Aktiva en Oława vd
Sanktulo
Honorata en Katolika eklezio
Kanonizo 1083 de Gregoro la 7-a
Festotago 17-a de julio
vd Fonto: Vikidatumoj
v ? d ? r

Andreo Svorad estis mona?o, kultita kiel sanktulo de la katolika kaj ortodoksa Eklezioj.

Li devenis de Pollando kaj naski?is ?irka? la jaro 980 en la valo de la rivero Visla. La? tradicio kiel juna mona?o li lo?is proksime al la slovaka landlimo en la vila?o Tropie super Dunajec . Li subtenis la cirilometodian tradicion. Kiam la re?o Boleslava Kura?a en la jaro 1022 malpermesis la malnovslavan liturgion, Svorad foriris en Slovakion . Li vivis en la mona?ejo de la sankta Hipolito en Zobor apud Nitra . Li faris promesojn kaj i?is benediktano. Post la promesoj li akceptis la nomon Andreo.

Kiam li estis 40jara?a ? la? tiamaj reguloj ? li povis vivi kiel ermito en soleco la? la devizo “Pre?u kaj laboru!”. La juna mona?o Benedikto vivis kun li. Sed ili ne havis trankvilon, ?ar multaj mona?oj kaj kredantoj vizitis ilin. Pro tio ili foriris al Skalka apud Trencin. La? la tradicio, ili vivis tre strikte, en fasto kaj abnegacio. Dum 40-taga fasto li havis je dispono nur 40 nuksoj. Li sen?ese laboris ? li elradikigis arbojn. Nokte li sidis en prilaborita kverka trabo kun akraj dornoj. Kiam lia kapo klini?is pro laceco, li tuj veki?is kaj da?re pre?is.

Kiam li sentis, ke li mortos, li iris en la mona?ejon de Zobor. Post lia morto oni trovis ?enon, kiu estis profunde enborita en lia korpo. Li mortis ?irka? la jaro 1034 . Oni ne scias, kie li estis entombigita tuj post la morto. Nun liaj relikvoj estas entombigitaj en la Baziliko de sankta Emeramo en Nitro kune kun la relikvoj de la sankta Benedikto. Papo Gregorio la 7-a en la jaro 1083 sanktproklamis lin kune kun Benedikto , la hungara re?o Stefano la 1-a , lia filo Emeriko kaj la episkopo Gerardo .