한국   대만   중국   일본 
Ministeriele regeling - Wikipedia Naar inhoud springen

Ministeriele regeling

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Een ministeriele regeling is een regeling die vastgesteld wordt door een minister of staatssecretaris .

Nederland [ bewerken | brontekst bewerken ]

In Nederland is een ministeriele regeling (vroeger: ministeriele beschikking ) een door een minister vastgesteld algemeen verbindend voorschrift . Een minister kan zelfstandig ministeriele regelingen vaststellen (bijvoorbeeld de 'Regeling aanwijzing nationale parken '), maar artikel 89 van de Grondwet bepaalt dat 'voorschriften door straffen te handhaven' (oftewel: geboden of verboden) in ministeriele regelingen een wettelijke grondslag behoeven. Ook staatssecretarissen kunnen ministeriele regelingen vaststellen.

De meeste ministeriele regelingen zijn een vorm van wetgevingsdelegatie . Vaak wordt door de wetgever besloten over een raamwet , die vervolgens wordt uitgewerkt in een algemene maatregel van bestuur (AMvB), [1] dat net als de wet in het Staatsblad wordt gepubliceerd. Deze kan vervolgens weer nader worden uitgewerkt in een ministeriele regeling.

Een ministeriele regeling wordt voorbereid op het departement van de betreffende minister. Dit betekent dat de ministerraad en de Eerste en Tweede Kamer niet betrokken zijn bij het opstellen van deze vorm van wetgeving, waardoor het besluitproces versnelt. Ministeriele regelingen worden ook niet ter stemming voorgelegd bij de Eerste Kamer en de Tweede Kamer . Vervolgens wordt de regeling gepubliceerd in de Staatscourant . Soms wordt er gebruikgemaakt van een voorhangprocedure zodat het parlement een extra controlemogelijkheid in handen heeft.

Belgie [ bewerken | brontekst bewerken ]

In Belgie is de term ministerieel besluit gangbaar. Dit is een norm in het Belgisch recht die uitgaat van een individuele minister van de federale regering (of van een minister van een gemeenschaps- of gewestregering ).

Volgens de Belgische Grondwet is de koning bevoegd voor de uitvoering van de wet. In de praktijk komt dit neer op de federale regering als geheel, die optreedt door middel van een koninklijk besluit . Voor detailmaatregelen kan echter de bevoegde minister individueel optreden. Dit doet hij dan via een ministerieel besluit dat, net als de koninklijke besluiten, eerst in het Belgisch Staatsblad moet verschijnen vooraleer het bindend wordt.